وقتي عاشق مي شيم،سعي مي كنيم چهار ديواري آدما رو بشكنيم بريم تو،يادمون مي ره چيزي كه عاشقش شديم همون چهار ديوار بودنه نه آدم توش!!

بايد همچون باد گذشت و چون ستاره مرد،بايد فرياد كرد و خالي شد،ابتداي راه است بايد به انتها رسيد و يكه خالي شد،چون هوا تكيد،بايد مرگ را شناخت و آن را چون ترانه خواند.

زندگي را مي توان در غنچه ها تفسير كرد،با نگاه سبز باران عشق را تعبير كرد،سينه را پر از احساس كبوتر ها نمود،كينه ها را با نگاه ساده اي زنجير كرد.

در قايق شكسته قلبم تو تنها كسي هستي كه با الوار ويرانه خود به ساحل بر مي گردي و در افق لاجوردي وجودم تو تنها كسي هستي كه به شبهاي تار و غم آلودم روشنايي مي بخشي.
نظرات شما عزیزان:
|